نحوه رشد زغال اخته در گلخانه

زغال اخته یک گیاه فیبری و کم عمق است که دارای تاپروت است. ریشه های آن فیبر و نازک است. ریشه های زغال اخته یک محیط مرطوب را ترجیح می دهند اما آبشار نیستند. این ویژگی تعیین می کند که استراتژی آبیاری برای زغال اخته استفاده از مقدار کمی آبیاری در یک زمان اما با فرکانس بالا است. زهکشی و نفوذپذیری هوا باید خوب باشد. آبیاری بیش از حد به راحتی می تواند باعث تنفس ضعیف ریشه ، مانع رشد ، تأثیرگذاری بر تمایز جوانه های گل ، کاهش عملکرد یا حتی کشتن گیاه شود.
علاوه بر این ، زغال اخته گیاهان الیگوتروفیک ، به ویژه تقاضای کود نیتروژن در کل دوره رشد زغال اخته است که نیازهای بالاتری را بر میزان کود و فناوری کوددوزی قرار می دهد. سیستم ریشه زغال اخته نسبت به pH بسیار حساس است. زغال اخته اسیدوفیلیک است ، بنابراین نه تنها باید در محیطی با مقدار pH 4 کشت شوند. {1}} 5 ، بلکه با کودهای قلیایی نیز قابل استفاده نیست. بنابراین ، لقاح خوب و مدیریت آب بسیار مهم است.
آبیاری معقول با جنبه های زیر تعیین می شود: کیفیت آب ، میزان آبیاری ، برنامه لقاح و غیره. بسیاری از نکات دانش وجود دارد که باید در هر لینک به آنها توجه شود.

کیفیت آب: زغال اخته نیازهای دقیق برای کیفیت آب دارد ، بنابراین آزمایش کیفیت آب قبل از کاشت بسیار ضروری است ، مانند تعیین مقدار EC ، ارزش pH و سایر عناصر کمیاب.
برنامه لقاح: زغال اخته یک گیاه الیگوتروفیک معمولی است که به کود نسبتاً کمی نیاز دارد ، که ما را ملزم می کند تا مقدار کود را به طور دقیق اختصاص دهیم. لقاح خیلی کم به رشد گیاه کمک نمی کند و بیش از حد باعث آسیب کود می شود. دستگاه یکپارچه آب و کودهای شنگدا دارای کنترل هوشمند و دقیق است که می تواند به طور موثری از آسیب کود به گیاه جلوگیری کند.
هنگامی که کود فسفر بیش از حد روی زغال اخته اعمال می شود ، نه تنها عملکرد افزایش نمی یابد بلکه بلوغ میوه به تأخیر می افتد.
کود پتاسیم تأثیر قابل توجهی در افزایش عملکرد زغال اخته دارد و به میوه ها کمک می کند تا زودرس بالغ شوند ، از کیفیت بالایی برخوردار باشند و مقاومت به استرس را تقویت کنند. با این حال ، اگر دوز بیش از استاندارد باشد ، اثرات منفی وجود خواهد داشت. اگر جامد شدن کوچکتر شود ، آسیب های بیش از حد رخ می دهد ، و غیره. استفاده از کود نادرست ممکن است منجر به از بین رفتن شدید عملکرد یا حتی مرگ گیاه شود.
مقدار آبیاری زغال اخته دو عامل را در نظر می گیرد: حفظ رطوبت ریشه و جمع آوری و تشخیص مایعات زهکشی.

آب: زغال اخته مانند فضاهای مرطوب و به آب حساس هستند. خاک باید مرطوب نگه داشته شود اما آبشار نباشد. زغال اخته در مراحل مختلف رشد آب نیازهای مختلف آب دارد: ① جوانه و مراحل گل: تأمین آب کافی می تواند پایه ای را برای جوانه زدن ، گل و ثمرات تضمین کند. در این دوره ، محتوای نسبی آب بستر می تواند در حدود 60 ٪ {1}} ٪ حفظ شود. ② نیاز آب در دوره انبساط میوه نسبتاً زیاد است: میزان آب را می توان در حدود 70 ٪ {3}}} حفظ کرد. ③ در طول تغییر رنگ و دوره بلوغ ، ما باید آب را کنترل کنیم. محتوای آب بستر می تواند حدود 60 ٪ {5}} ٪ باشد. پس از انتخاب ، برای تقویت رشد تغذیه ای زغال اخته ، باید منبع آب را بازیابی کنیم.
④ پس از ورود به پاییز ، از اواسط پاییز تا اواخر پاییز ، برای جلوگیری از رشد بیش از حد در دوره بعدی ، می توانید به طور مناسب تأمین آب را کاهش داده و میزان آب را در حدود 50 ٪ {2}}} کنترل کنید.
زهکشی:
به خصوص برای کشت بستر ، زهکشی یک عامل مشاهده بسیار مهم است.
زهکشی می تواند به ما کمک کند تا بستر را شستشو داده و از تجمع نمک بیش از حد جلوگیری کنیم. زهکشی می تواند آب اضافی را در بستر از بین ببرد و دمای بستر را می توان با آبیاری و زهکشی تثبیت کرد.
و بعد از اینکه زهکشی کاملاً ضد عفونی شد ، می توان از مواد مغذی و آب با ارزش استفاده کرد که نه تنها میزان استفاده از کودها را بهبود می بخشد ، بلکه هزینه ها را نیز صرفه جویی می کند و از آلودگی محیط زیست جلوگیری می کند.