سلامت خاک

شاخص های سلامت خاک را می توان به خصوصیات فیزیکی ، شیمیایی و بیولوژیکی خاک طبقه بندی کرد. این خصوصیات تحت تأثیر شیوه های مدیریت خاک ، مانند روش های خاکورزی و چرخش محصول قرار دارد و برای تعیین سلامت خاک مورد استفاده قرار می گیرد. این شاخص ها شاخص های پویا از سلامت خاک هستند و از نزدیک با ماده آلی خاک ارتباط دارند. ماده ارگانیک خاک نقش مهمی در تعیین سلامت خاک و تأثیرگذاری بر خصوصیات فیزیکی ، شیمیایی و بیولوژیکی خاک دارد.
1. شاخص های فیزیکی: از جمله ساختار خاک ، چگالی فله خاک ، نفوذپذیری آب ، پایداری کل و غیره. این شاخص ها بر اثربخشی رطوبت خاک و هوا تأثیر می گذارد و برای رشد گیاه بسیار مهم است.
2. شاخص های شیمیایی: از جمله pH خاک ، CEC ، محتوای مواد مغذی مورد نیاز برای رشد گیاه و غیره. 3. شاخص های بیولوژیکی: از جمله ماده آلی خاک ، زیست توده میکروبی خاک ، فعالیت میکروبی و ترشحات آن.
ماده ارگانیک در غلظت های بسیار کمی در خاک وجود دارد که محتوای ایده آل حدود 5 ٪ است. در بیشتر زمین های کشاورزی در چین ، غلظت مواد آلی تنها 0.7 ٪ -1.2 ٪ است. با این حال ، این امر به طور قابل توجهی بر باروری خاک و سلامت محصولات تأثیر می گذارد. داده ها نشان می دهد که در یک محدوده خاص ، محتوای ماده آلی با باروری خاک ارتباط مثبت دارد. خاکهای سرشار از مواد آلی تمایل به نشان دادن آب و آب خوب ، ظرفیت لقاح قوی دارند و کمتر در معرض تراکم و شوری هستند.
به عنوان مؤلفه های فعال خاک ، میکروارگانیسم های خاک ، در طول زندگی ، به ذرات خاک کمک می کنند تا از طریق تبادل اکسیژن و دی اکسید کربن در فعالیت های متابولیکی و ترشح اسیدهای آلی ، ساختارهای کل بزرگ را تشکیل دهند و در نهایت خاک واقعی تشکیل دهند.
در زمین های کشاورزی ما ، نقش میکروارگانیسم ها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. علفهای هرز ، برگهای مرده محصولات زراعی ، ریشه های پوسیده علفهای هرز و مدفوع اعمال شده بر روی خاک همه به میکروارگانیسم هایی برای پوسیدگی و تجزیه ، آزاد کردن مواد مغذی ، تشکیل هوموس و در نتیجه بهبود باروری خاک و ساختار خاک نیاز دارند.

گیاهان مختلف خاک مورد نظر خود را دارند. اگر محصولات زراعی را از جنوب به طور مستقیم در شمال کاشت کنید و آنها را در یک گلخانه قرار دهید تا همان گرما را تأمین کند ، اگر خاک هنوز خاک شمالی باشد ، آنها به خوبی رشد نمی کنند. این امر به این دلیل است که هر محصول مقدار pH مورد نظر خود را دارد.
در خاک اسیدی ، اسید فسفریک موجود در خاک به راحتی با آهن و آلومینیوم ترکیب می شود تا مواد نامحلول تشکیل شود و ثابت باشد و بر جذب فسفر توسط سبزیجات تأثیر می گذارد. عناصری مانند پتاسیم و کلسیم به راحتی توسط یون های هیدروژن بیش از حد جایگزین می شوند و از بین می روند. علاوه بر این ، حلالیت عناصر کمیاب مانند مس ، روی ، منگنز و بور در خاک اسیدی افزایش می یابد. در صورت اضافه شدن کودهای عنصر ردیابی ، احتمالاً به محصولات زراعی آسیب می رساند.
در خاک های قلیایی ، آب-} فسفات های محلول به راحتی با کلسیم ترکیب می شوند تا کلسیم فسفات نامحلول ایجاد شود ، که باعث کاهش راندمان کود می شود. آنها همچنین عناصری مانند آهن و روی را برطرف می کنند و بر جذب محصول تأثیر می گذارند.

اگر کودهای شیمیایی به طور مداوم روی خاک اعمال شوند ، باقیمانده های کود در خاک باقی می مانند و کل نمک خاک به ناچار افزایش می یابد. اگر مقدار کل نمک موجود در خاک به محدوده مشخصی برسد ، خاک تمایل به سالنه شدن خواهد داشت. در عین حال ، به دلیل افزایش مقدار کل نمک ، غلظت محلول خاک خیلی زیاد است که به طور مستقیم بر رشد ریشه های سبزیجات تأثیر می گذارد.
میزان نمک موجود در خاک می تواند نشان دهنده محتوای عناصر معدنی خاک باشد. مهمتر از همه ، می توانیم ببینیم که آیا خاک ما سالم است و برای رشد محصولات زراعی مناسب است یا خیر. اگر میزان نمک موجود در خاک خیلی زیاد باشد ، محصولات زراعی در بهترین حالت ضعیف رشد می کنند و حتی در موارد شدید می میرند.

خاک حاوی مواد مغذی مختلف و میکروارگانیسم های مفید و همچنین بسیاری از مواد مضر مانند فلزات سنگین است. این مواد در مقادیر زیادی در خاک جمع می شوند ، که به ناچار باعث آسیب به سبزیجات می شود و بر رشد آنها تأثیر می گذارد.
فلزات سنگین نه تنها بر فعالیت میکروارگانیسم های خاک تأثیر می گذارند بلکه عناصر خاصی را نیز متضاد می کنند و مانع جذب گیاه از عناصر خاص می شوند. به عنوان مثال ، عناصری مانند روی ، نیکل و CO می توانند به شدت مانع از جذب فسفر گیاه شوند ، در حالی که آرسنیک می تواند بر جذب پتاسیم تأثیر بگذارد. همانطور که می تواند به طور مستقیم ریشه ها را مسموم کند ، رشد ریشه را مهار کند و حتی باعث پوسیدگی ریشه شود ، بر جذب ریشه مواد مغذی ، مانع از حمل و نقل آب و تداخل در واکنش های آنزیمی تأثیر بگذارد.